Ses Dergi

Tombul bembeyaz gövdeleriyle gülümser gibiydi bulutlar, boz tepenin üstünden güneşe doğru ilerlerken ağır ve sakindiler. Büyük camın...

Tring! Tring! Telefonundan gelen metalik sesle irkildi. Nasırlı parmaklarının arasında parlayan ekrana göz ucuyla baktı. ‘Günün...

Yirmi yıl be, dile kolay. Takvimden sayfa yırtmaya benzemez. Her saçmalığına katlandım ama yetti artık. Yemekte soğanlar gözükmesin...

Yirmi iki gündür hastanedesin. En istemediğin yerde. Zaman zaman kendine geliyorsun ama çoğunlukla gözlerin kapalı. Sayıklıyorsun...

“Daha bekleyecek miyiz Songül? Sabah sekizde hareket dedik, neredeyse öğlen oluyor. Sıcağa kaldık. Piştik arabanın içinde.” Erdem...

Pembe berjerli koltuk takımının modası geçeli çok oldu deseler de Hayriye inat etmiş o koltukları aldırmıştı kocasına. Koltuklarına...

Esin, odasında yatağının üzerinde oturmuştu. Elleri ile kulaklarını kapatıyordu. Yine de içeriden annesinin ve babasının tartışma sesleri...

Aybüke kapıyı çarpıp çıktı. Geride parfüm kokusu kaldı. Emine, oturduğu sandalyede başını iki elinin arasına aldı. “Vay...

Hay aksi! Nereye gitti şimdi? Daha az önce gelmişti, buradaydı. Hiç olmadık zamanlarda gelmeyi de en olmadık zamanlarda kaybolmayı da pek...

Selam, Sana nicedir yazmadım, farkındayım. Aslında yine de yazmak niyetim yoktu. Ta ki mutfakta yeşillikleri ayıklarken karşılaştığım...

“Öff! Yine kanattın elimi! Bir kere de uslu dursan. Suyunu mu eksik bırakıyorum, bakımını mı? Bak sardunyama... Senin gibi mi? Ben...

"Akşama ne pişirsem?" Ayşen buzdolabının sebzeliğini açmış, malzemeleri gözden geçiriyordu. "Pırasa geçen haftadan, pişirmek lazım ama...

Şükrü odaya daldı, elinde tuttuğu kitabı havada salladı. "Evliliğim bunun yüzünden bozuldu! Evde var mısın, yok musun belli değil. Hani...

Bir köşesi kıvrılmış, köhne fotoğrafa bakarken Hasan emminin sesi bir süreliğine kesildi. Gözlerini neredeyse hiç kırpmadan bakmaya devam...

Yaptığım hiçbir işe saygı duymamışım bugüne kadar. Emeğime nankörlük, sebatıma ihanet etmişim. Yooo, beni öyle emek düşmanı sanmayın....

Sabaha kadar dönüp durmamış gibi erkenden uyandı Dilek. “Karanlık sabah mı olur?” diye mırıldandı. “Şu saatleri niye ileri almazlar?...

Zemheride Mücahit’in bile canı dışarı çıkmak istemiyordu. Balıksırtı kızağı babasına yaptırmak için kırk takla atmış şimdiyse ideal ortam...

Başımı son kez gökyüzüne çevirdim cesaret tazelemek istercesine. Kararsız mıydım? Belki… Zaten hiçbir zaman kararlı bir kişi olmadım...

Medusa’nın karşısında dikilmiş kim bilir kaç dakikadır kafamı bir sağa bir sola eğmek suretiyle iyice incelemeye çalışıyorum o saç maşası...

“Ana rahmine düşüşümün tahminen ikinci ayında evden ayrılan babam, kapıyı çekişinin takriben on altıncı yılında eve geri gelecek.”(*) ...