Ses Dergi

Yine odasına kapandı. Çarpılan kapı yüzüne gelmiş gibi irkildi Neriman. Elindeki ütüyü bıraktı. Sakinleşmek için burnundan derin bir nefes aldı. Sıkılı dişlerinin arasından nefesini sesli olarak bıraktı. Saçları havalandı. "Hiçbir şey konuşamıyoruz, ne bir öneri ne bir fikir, hiçbir şey dinlemiyor, kestirip atıyor. Olmadı odasına kapanıyor." Ütü masasına gömleği yerleştirdi. Ütüyü tekrar eline aldı. "Sanki sınava girip iyi puan alamayan biziz. Öyle suçluluk duyuyoruz. Mezuna

-Sen kaç beden giyiyorsun Asuman? -38 Fulya Hanım! Haftalar öncesinde Asuman’a söz vermiştim. Yıllardır dolapta biriken, askılardan taşan, yılda sadece bir kez tozu gitsin diye kuru temizleme ziyareti için dolaptan çıkan kıyafet yığınını bir dahaki geldiğinde ona verecektim. Dolap da eskiydi, modası geçmişti. Dolabı da versem mi acaba diye içimden geçirdim. Sabah işe gitmeden önce gözüm bir kez daha girişe; üst üste poşetler şeklinde koyduğum, kızımın tabiriyle “müzelik”

Kalın perdelerin yanlarından sızan ışık, duvardaki fotoğrafların üzerinde yavaşça geziniyordu. Nurhan, ikiye böldüğü patatesi ince tülbentle alnına bağlamış, sol gözünü açmaya zorlayarak gün ışığının aydınlattığı yıllara daldı. Sülalede kimselere nasip olmamış sünnet düğünü, ardı ardına gelen mezuniyet töreni, ilk kep… Her özel an duvardaki çerçevelerde sırayla parlayıp söndü. En çok da yaz kampı dönüşündeki fotoğrafa takıldı gözü. Kavga dövüş izin verdiği kamptan marsık gi

“ Acıktın mı? ” diye seslendi mutfaktan. “ Acıktım tabi ” diye homurdandı adam, “ köfte yap bana. ” “ Şimdi hazırlıyorum yemeği. “ Et...

Fırın mantıdan nefret ediyordu. Ona Zeynep’i hatırlatan ve nefret ettiği diğer şeyler gibi. Buz pateni, sarı toka, bahçedeki o köşe,...

Ölüm siyahı bir gece… Kafkas dağlarının sarp yamaçlarından bilenip gelen soğuk rüzgarlar kara bir ağıt olup tüm köyün üzerine yayılıyor....