Ses Dergi

Esen ılık rüzgâr, radyodan gelen sesle sarmalanıp tatlı bir esintiye dönüşüyor, içeriden gelen ses:         -Terliklerini giy! diyordu.         -Tamam! diye cevap verdi. Bezgin. Elini uzatıp açtı dolabın kapağını. Diğer eliyle çıkardı iki tabak, koydu masaya. Tencereyi aldı, ocağa yöneldi. Isıtmak için üzerine bıraktı. Kibriti çakar çakmaz bir çırpıda yakıverdi altını.        Mırnav koşarak girdi içeri. Süründü bacaklarına. Dolandı eteğine. Eğildi Saadet tam okşayacaktı ki k

Tarih iki taraftan da aynı görünüyordu. Nazan bunu fark ettiğinde artık nefes almıyordu. “Hoş geldiniz Nazan hanım size cennete kadar eşlik edeceğim” sesiyle kendine geldi. “Gerçekten cennete mi gidiyorum?” diye sordu. Karşısındaki varlığın yüzü yoktu ama sesi vardı. “İstersen bana Öncü diyebilirsin,” dedi. “İşim kolaylaştırıcılık.” “Ben yaşarken neredeydin?” “20.06.2026  tarihinden itibaren sizin kolaylaştırıcınızım.” “Yani bugün mü?”  “Evet. Bugün isminiz gibi pali