Bir, İki, Üç, Tıp!

Konuşamaz, yazamazdım.

Anlatamazdım,

Dilimdeki zincirleri kırıp atamazdım,

Bahçemdeki kuşlara dokunamazdım,

Karanlıktım, soğuktum.

Sesler birbirine benzeyen sesler...

Odamdan, bahçemden, duvardan gelen

Yanık mum gibi sönen sesler...

Gölgesiyle dans eden ellerim...

Susuyorum,

Susuyorum.

Hayır, böyle değildi bu oyun.

Bir, iki, üç, tıp!

Konuşan, yanan hep benim.

@sessizmektuplar

Özlem Özge KARAMIK